آشنایی با هنر بامبو‌بافی Straw work

یکی از صنایع‌دستی سنتی ایران «بامبو‌بافی» نام دارد. قدمت بامبو‌بافی در ایران حدود صد سال می‌باشد. بامبو، نوعی نی یا خیزران است که دارای قطر و ضخامت‌های مختلف (از یک الی ده سانتی‌متر) می‌باشد که در لیالستان لاهیجان و قاسم‌آباد رود‌سر و بیشتر مناطق شمالی کشور می‌روید و به رنگ‌های سبز، مشکی متمایل به قهوه‌ای، عنابی و زرد مایل به کرم دیده می‌شود. اولين بار همراه با تخم چای توسط کاشف‌السلطنه به ايران آورده شد .

بامبو كه در زبان فارسی به نی خیزران شهرت دارد، گیاهی است كه در دامنه كوه‌ها و تپه‌هایی كه دارای رطوبت ۶۵ تا ۹۰ درصد باشد روییده یا كشت می شود. میزان رطوبت، حرارت موجود در منطقه و نوع خاک تعیین‌كننده كیفیت و مرغوبیت بامبو بوده و هر چه میزان رطوبت و حرارت بیشتر باشد، كیفیت محصول نیز بهتر خواهد بود.

img_05

بامبو از چهار قسمت سطح داخلی (دارای پوشش نرم )، دیافراگم (متصل‌كننده بخش‌های ساقه به یكدیگر ) میانه و پوشش رویه كه بسیار سخت و دیر شكن است تشكیل شده و دیافراگم كاملا فشرده بوده و آب در آن نفوذ نمی‌كند.

برای تولید محصولات، ابتدا بامبو‌های قطور به طول ۳ متر به دو نیم شده و هر نیمه به رشته‌های یک سانتی‌متری تقسیم می‌گردد. برای باریک‌تر کردن رشته‌ها، از ماشین دو شاخه و یا صفحه تیغه‌ای استفاده می‌شود. آن‌گاه این رشته‌ها را به هم بافته و انواع محصولاتی نظیر میز و صندلی، آباژور، میوه‌خوری، سبد نان و دیگر وسایل مصرفی ساخته می‌شود.

بافت طرح‌هایی که در حال حاضر در ایران رایج است عبارت‌اند از: بافت خورشیدی، ستاره‌ای، زنجیری و ترکیب مروار و بامبو.

en1846

دسته بندی‌ها:

مطالب مرتبط

دیدگاه خود را بنویسید

ایمیل شما منتشر نخواهد شد.